Lars Norén

‘Schrijven betekent raadsels proberen op te lossen: waarom ben ik wie ik ben, waarom doe ik en denk ik zoals ik denk en doe. Mijn stukken zijn in zoverre autobiografisch dat het fasen zijn in een proces. Een groot deel van het genoegen stukken te schrijven is het weergeven van paradoxale verlangens van mensen. Mijn doel als toneelschrijver is ontmoetingen te beschrijven die de figuren een kans geven om te groeien.’

Lars Norén (° Stockholm, 9 april 1944) wordt beschouwd als de meest prominente hedendaagse Zweedse schrijver. Zijn eerste publicatie, in 1963, was een bundel gedichten: Syrener, snö (Purper, sneeuw). Nadat zijn moeder is overleden wordt hij enige tijd als schizofreniepatiënt in een inrichting opgenomen. Hij gaat in psychoanalyse en verwerkt zijn eigen werkelijkheid, maar ook de waarde van zijn hallucinaties in z'n literaire werken. Zijn toneelstukken zijn realistisch van toon, en draaien meestal rond familierelaties, en de armen en zwervers aan de onderkant van de maatschappij. Norén kreeg in 1971 de Aftonbladet's literary prize Vanaf 2009 werkt hij als regisseur bij het Folkteatern in Göteborg.

Het stuk Demonen ging in 1984 in première.

‘Ik wil de angst van de mensen niet groter maken, dat is beslist niet waar ik op uit ben. Ik ben pas tevreden als na afloop van de voorstelling iemand zegt: zo kan en mag dat met mij niet verder gaan.’