Fee
over de vochtige onvoorspelbaarheid van een thuis.

Wanneer moeders onderwereld openscheurt en het licht de fonkelnieuwe oogjes van het doorweekte wezen doorboort, begint een nooit geziene race. Van familiefeest tot familiefeest, tegen tijd en beter weten in, worden we meegesleurd in het leven van Fee, een vrouw met een sprookje als naam. Tussen baarmoeder en kist probeert ze te glimlachen, eerst als wild ontembaar dier, later als schande van de familie Vandenbogaerde en uiteindelijk als oppermoeder van een honkvaste kortzichtige stam. Ze trekt ten strijde met haar lichaam als wapen, een doordringende blik als argument en de vlammend scherpe tong steeds op de lip.