Myriam Anne:
Het gebeurde bij de laatste eeuwwisseling…
Mijn kinderen waren de pampers ontgroeid en stonden al behoorlijk stevig op hun pootjes, ik was de 30 voorbij,… Ja, er mocht een nieuwe wind komen!
En toen kwam er, onverwacht, een windeke…
In ’t Amateurke, Gits, hadden ze een vrouw tekort om 1 van hun rollen in te vullen. ‘Wilt gij da niet doen?’
‘Doen? Maar vaneigens da, 'k wil dat wel ne keer proberen!’
Mijn meisjesdroom ging in vervulling, ik mocht op de planken staan, een theaterlicht op mijne kop voelen,…
Een toffe bende, leuke stukken van ‘De roze ridder’ tot ‘De Italiaanse meesterhand’ in regie van Erwin Ruyssen, ‘de Meisjeskamer’ in een regie van Steven Duyck en ‘Bittere tranen van Petra Von Kant’ in een regie van Patrick Degrande.
Ik bleef goed bij de groep plakken en een paar jaar terug werd ik er bestuurslid.
Het bleef waaien…
Via een lieve vriend kwam ik in contact met Code VZW waar ik kon meewerken aan Exp.Shake in Spots op West. Daarna deden we met Code VZW een klein tourneeke in Oost-vlaanderen met ‘Demenstratie’.
Ik belandde in KSMG Beveren waar we ‘8 vrouwen’ brachten en kreeg de kans om de monoloog ‘Leopold’ te spelen. We deden mee aan de provenciale happening bij open doek en samen met ‘Feestbeest’ trokken we naar Bornem.
De wind blies en blies en blies…
Gearriveerd in Izegem mag ik meewerken aan Fee.
Het kriebelt in mijne buik, het zijn straffe gasten hier!
Dat het maar nooit windstil wordt…
|  |
|
Bart Claeys:
Deze geboren en getogen Tasschenaar (Roeselare) houdt zich in het dagelijkse leven lenig met een job als zelfstandig kantoorhouder bij ING-bank te Lichtervelde. Tegenover deze drukke dagtaak is theater maken en theater bekijken een welgekomen afwisseling.
Zo is hij sedert 1998 organisator van "Een Knusse Avond" (12de editie op zaterdag 13/2/2010 mét Gili!), een jaarlijks cultureel avondje op De Tassche. Daarnaast vormt hij sedert mei 2005 samen met Dieter Van Iseghem het cabaretduo “Olijk & Vrolijk” en treedt hiermee her en der in ’t Vlaamse land.
Onder de noemer “TheaterTournee in ’T café” startte hij in 2006 een eigen theaterproject op. Zo wordt er van 18 november tot 15 januari voor de vierde maal een reeks van 24 voorstellingen geprogrammeerd in diverse cafés over heel West-Vlaanderen. Na “Rozeschijn”, “De As.” en “Het eerste mirakel van het kindeke Jezus” treedt hij opnieuw op samen met zijn vader Daniel (u weet wel, de vader uit “Begeren onder de olmen”) in de productie Zoo-Story (auteur: Edward Albee; regie: Eric Meirhaeghe; info via 0476/30 63 24).
De toneelmicrobe zelf kreeg hij als het ware met de paplepel mee via vader Daniel. Hij speelde immers zijn eerste rol op tienjarige leeftijd bij Were Di-De Tassche in "En waar de sterre bleef stille staan" van Felix Timmermans. Ondertussen speelde hij bij diverse toneelgezelschappen, zoals De Schaduw-Ardooie (Groensels, De Russen komen, Te wege, Midzomernachtsdroom, Maustrofobie), KSMG-Beveren (o.a. Eén vloog over ’t koekoeksnest), Spectrum-Beveren (o.a. De eetkamer, De ronde van Vlaanderen), De Tunnel-Oudenaarde (Merci quartier), …
Zo mocht hij ook reeds een eervolle vermelding ontvangen in het landjuweeltornooi 2003 als "de Pool" in "Het gebroed onder de maan" bij Sint-Rembert-Torhout en was hij laureaut van de Gouden Meeuw in 2005 als "Idriss" in "Blankenberge" bij KSMG-Beveren.
Bij Theater Platteau kon u hem al drie maal eerder aan het werk zien, namelijk in "De Canadese Muur", “Begeren Onder De Olmen”en “Engelen”.
|  |
|
Hilde Claeys
HELP !
Wie ben ik ?
met bril of zonder
met kappe of zonder
met hond of zonder
met platendraaier of zonder
sjiek of clochard
Soms weet je niet wie je bent (of toch) 't leven spelen.
Of de ideale manier om je schizofrenie te verbergen, zei een vriend ooit.
Hilarische momenten en ongelofelijk op je bek gaan.
Soms een traan maar vooral "lachen" batterijen opladen.
En nu "echt" toneel
Een uitdaging
Fee
|  |
|
Fabiola Depoortere
Ze houdt van zon en warmte,
onder het stralende van een blauwe lucht,
lekker gekoesterd onder een plaid;
van blozend roze wangen
in tintelende kou;
van de muzieklijnen doorheen de regen;
van heftig drama in Turandot;
van het hartverscheurende tijdens de nacht van de Karmelieten;
van woorden, woorden, woorden,
die klinken:zoet, zacht en oprecht,
kletterend en vloeiend, maar bovenal heel fijn raken haar hart.
Ze houdt van lachen,uitbundig vrolijk-zijn,
van spelen, zot-zijn, toneelspelen en acteren.
Ze houdt van 'n pink lady, evenzeer als van een malse steak,
houdt behalve van acteren ook heel erg van zelf-regisseren,
op een zachte kordate manier de touwtjes in handen houden.
Houdt van hoe zwarte letters op wit papier tot leven worden gewekt.
Houdt van het ontstaan van Fee;
houdt van de haar innig liefhebbende familieleden,
houdt van alle woorden, hier en elders of op een podium gebracht.
|  |
|
Rik Popelier
Ik ben een laatbloeier. Debuut in Tramlijn Begeerte (figurant) in 1969 en daarna jarenlang niets meer.
Opgevist door d’Overwinders in 1988 en de stiel geleerd en de liefde voor het vak opgedaan door hun huisregisseur Jan Vercruysse.
Verder gepolijst door Bart Cafmeyer (Tartuffe) en Patrick Degrande (Virginia Woolf).
Eervolle vermelding namens de jury van OPEN DOEK voor een rol in De Hofsmid in een regie van Antoon Vanvlemmeren (2004).
Ik dank Platteau voor de reeds twee gekregen speelkansen (Vrijen met dieren / De Canadese muur).
Uiteraard dank ik opnieuw Platteau voor deze nieuwe uitdaging in FEE.
|  |
|
Lore Sambaer
Ode aan het spelen …
Het is tof, amusant, teder, lekker, plezierig, uitstekend, zacht, vermakelijk, kicken!
Het is doen wat niet mag en spelen met een lach!
Het is mijn passie!
Leve het publiek! Leve de acteur! Leve de man van het licht en de woorden van een gedicht …
Ik kreeg de kriebels wanneer mijn oudjes zeiden:
‘Lore, ga je naar de muziekschool?’
Toen was mijn tijd gekomen … ONTWIKKELING van het CREATIEF VERMOGEN!
Mijn noten, mijn trompet, mijn dictieklanken en huiswerkjes met zinnetjes met vijf maal au –klanken, … Ik amuseerde me rot!
Na twee jaar Broederschool gedaan te hebben schreeuwde ik: HOERA, een B –attest!
Ik mocht naar de kunstacademie in Brugge om daar woordkunst en drama te volgen.
MAGISCH! Dat waren de gloriejaren waar ik danste, zong, acteerde en af en toe eens studeerde.
We rondden het zesde middelbaar af met een grootse theaterwandeling: My Body is a Battlefield.
Daarna speelde ik nog mee met twee producties van cultuurkapel de Schaduw: Boefen en Maustrofobie. Wat een voldoening en wat een plezier!
Ik geef mijn theaterenthousiasme graag door. Daarom gaf ik reeds verschillende workshops aan zowel kleine kinderen als jongeren. Het doet mij enorm veel deugd als kinderen daardoor een stukje open bloeien!
Alle gekheid op een stokje en plat op je bek gaan … Ideaal voor een meisje dat veel te graag fladdert!
MERCI theater Platteau! Fee wordt een FEEST! Het wordt AB-SO-LUUT onvergetelijk! |  |
|
Giovanni Seynhaeve:
Ja, waarom? Waarom doe ik aan theater?
Waarom is de wereld niet rond? Waarom hebben wij nooit genoeg? Waarom wordt het ons teveel? Waarom staat de “k” in het Franse alfabet? Waarom is het altijd zo stil op de trein? Waarom waait de wind hier strakker dan aan zee? Waarom zijn de bananen krom? Waarom heeft een draagbare computer geen handvat? Waarom geloven wij? Waarom geloven sommigen zelfs in niks? Waarom is tijd relatief? Waarom heeft een rijkswachter een snor? Waarom noemen wij een knikker, een knikker? Waarom stel je mij zo’n vraag? Waarom roept een soldaat altijd om zijn moeder als ie sneuvelt? Waarom duurt een reclameblok zo lang? Waarom hebben wij geheimen? Waarom willen wij alles verklaren? Waarom kijkt gij nu zo raar? Waarom ziet de mens graag? Waarom draaien de wijzers naar rechts? Waarom vallen vogels niet uit de lucht? Waarom is de maan kapot? Waarom heten sommige mensen Kimberly? Waarom is een zwarte doos rood met gele strepen? Waarom kwaken kikkers?
Wat was de vraag? Waarom theater?
Ik zou een veel moeilijker mens zijn om mee te leven, mocht ik geen theater mogen doen… |  |
|
|
|
